Het is zomer. Het terras staat vol, de bbq gaat aan, en overal in Woerden lopen mensen met een stokbrood onder de arm naar huis. Eerlijk gezegd ben ik, uw blogschrijfster, zelf regelmatig te laat: de stokbroden vliegen de winkel uit en voor ik het weet is de plank leeg. Ook bij mij thuis verdwijnen de stokbroden van Stevig Brood razendsnel, de kids laten er geen kruimel van over. Even doen alsof je op een Frans terrasje zit, zonder de rit naar Zuid-Frankrijk. Maar dan moet het stokbrood het wel waarmaken. Geen marketingpraat, gewoon even uitleggen hoe wij ernaar kijken. Een kort stukje geschiedenis. Het stokbrood is minder Frans dan je denkt. De bakwijze komt oorspronkelijk uit Oostenrijk, en pas rond 1920 kreeg het zijn huidige vorm en naam. Een wet verbood Franse bakkers om vóór vier uur 's ochtends te beginnen, dus werden broden smaller gemaakt: die hebben minder tijd nodig om te rijzen en bakken dan een groot rond brood. Grappig genoeg is het stokbrood dus ooit ontstaan om tijd te

Zomerfruit bij Stevig Brood: waarom wij altijd kiezen voor biologisch De zon is terug en daarmee ook het fruit. Bij Stevig Brood werken we altijd met biologisch fruit, en altijd binnen het seizoen. De komende maanden betekent dat aardbeien, rabarber, en wat er verder rijp en lekker is. Maar niet zomaar fruit. Altijd biologisch. En daar is een reden voor. Het zit namelijk zo met aardbeien De aardbei is misschien wel het meest bespoten stuk fruit dat er bestaat. Uit onderzoek van PAN-NL blijkt dat in maar liefst 92 procent van de gangbare aardbeien PFAS-pesticiden en andere zorgwekkende stoffen zijn aangetroffen. Biologische aardbeien waren daarentegen volledig vrij van deze stoffen. PFAS zijn stoffen die nauwelijks afbreken. Ze hopen zich op in ons lichaam, nestelen zich in organen en vetweefsel, en worden in verband gebracht met kanker, verminderde vruchtbaarheid en schildklierproblemen. Dat klinkt als iets voor ver weg, maar het gaat hier gewoon om het bakje aardbeien bij de kassa. In

Geen marketingpraat, geen gezondheidsclaims met kleine lettertjes. Gewoon uitgelegd wat er in dat brood gebeurt en waarom dat iets uitmaakt. Even eerlijk beginnen We bakken hier geen brood omdat het hip is. Desem is al duizenden jaar oud. Lang voordat iemand het woord "superfood" bedacht had, maakten mensen brood met water, meel en een beetje geduld. Dat is het. Geen geheimzinnig gedoe. Maar er gebeurt tijdens dat proces iets interessants. Iets wat bij gewoon fabrieksbrood niet gebeurt, simpelweg omdat daar geen tijd voor wordt genomen. En dat maakt echt verschil, voor de smaak én voor je lijf. Vandaar deze blog. Niet om indruk te maken, maar omdat we het gewoon leuk vinden om uit te leggen waarom ons brood is wat het is. Wat is desem eigenlijk? Desem is een mengsel van meel en water waar wilde gisten en melkzuurbacteriën in leven. Die zitten gewoon in het meel en in de lucht. Je hoeft er niks bij te kopen. Je voedt die starter dagelijks met nieuw meel en water, en in ruil daarvoor l

In onze bakkerij begint alles met meel, water, zout en tijd. Veel tijd. Maar veel van wat hier uit de oven komt, belandt uiteindelijk ergens anders. Op tafel in een restaurant, bij de koffie in een café of in een lunchzaak. Soms brood, soms appeltaart, soms een van onze koeken en andere lekkernijen. Voor Joost blijft het bijzonder om te zien waar dat allemaal terechtkomt. Een deel van die plekken zijn vaste adressen geworden waar we al jaren mee samenwerken. De bakkers poseren even. Steeds meer horecaplekken besteden aandacht aan goed brood. Niet als bijzaak, maar als onderdeel van de ervaring. Daar werken we graag aan mee. Veel van onze samenwerkingen ontstaan eigenlijk heel organisch. Iemand komt brood halen, raakt enthousiast, we raken aan de praat en voor we het weten ligt ons brood op de kaart. Zo groeien samenwerkingen vaak vanzelf uit tot langdurige relaties. Een mooi voorbeeld is restaurant de Burgemeester in Linschoten. Daar serveren ze ons brood al jaren. Hetzelfde geldt voor

Een avond over landbouw, maar dan anders.. Het was gezellig druk in de bakkerij. Stoelen schoven aan, jassen vonden een plek, glazen werden gevuld. Het voelde niet als een lezing, maar als samenkomen. We hadden boer Jan van de Graanbroeders uit Friesland uitgenodigd om te vertellen over regeneratieve landbouw. Over hoe graan groeit als je de bodem niet dwingt, maar volgt. En wat er gebeurt als je het land de ruimte geeft om zichzelf te herstellen. Bij de Graanbroeders — Jan, Anne en Matthijs — werken ze zonder kunstmest of bestrijdingsmiddelen, maar met natuurlijke meststoffen en compost. Jan vertelde dat hij op zijn akkers juist begon te letten op de stukken grond die hij níet bewerkte. Kleine plekken waar de natuur even haar gang kon gaan. Daar zag hij verschil: de bodem werd levendiger, het graan sterker. Dat was geen theorie, maar iets wat je kon zien en voelen. Tijdens het luisteren werd weer duidelijk waarom dit gesprek hier past. Het begin van ons brood ligt verder terug dan mee